Moor

Moor is nu 8 jaar oud, hij is geboren op 16 maart 2012. Toen hij bij ons kwam als pup kreeg hij vanuit de fokker Royal Canin mee. En dat vond hij heerlijk, ach ja het is een labrador, die vindt alles heerlijk. Na een half jaar begon hij last te krijgen van rode, ontstoken ogen die niet beter werden van de zalfjes, druppels. In dezelfde tijd kwam ik bij HeelDier terecht en hoorde het verhaal van Hélène over haar zoektocht bij haar eigen hond met ontstoken ogen. Zij was de oplossing gaan zoeken in de oorzaak. Oftewel wat er niet in gaat, hoeft er ook niet uit. Toen zijn we Moor langzaam gaan overzetten op rauwvoer, vanaf dag 1 vond hij ook dat heerlijk. In het begin moest zijn systeem er nog wel even aan wennen, en dat uitte zich vooral in poep eten (toch een beetje verslaafd aan de suikers uit de brokken?) maar dat hield vanzelf op na 2/3 maanden, sindsdien heeft hij die behoefte ook nooit meer gehad.

Moor is zoals gezegd en een echte Labrador en gek op eten. Dit is voor hem dan ook het belangrijkste moment van de dag. Zijn innerlijke horloge werkt beter dan een Zwitsers uurwerk. Hij weet precies wanneer het etenstijd is en vol verwachting kijkt hij daar dan naar uit. Eigenlijk vind hij bijna alles lekker, behalve dan de wilde eend en sommige vissoorten. Je kan hem daarbij ook alle soorten groente & fruit voeren die hij mag hebben. In de zomer moet ik echt oppassen dat hij niet in de moestuin verdwijnt en mijn aardbeien, appels, peren, wortelen, sla en dergelijke op eet. Gelukkig luistert hij goed en weet hij heel goed dat het niet mag dus dat gebeurt alleen op de momenten dat ik hem even uit het oog verloren ben. Nu snuffelt hij de tuin door op zoek naar noten en een verlaat appeltje.

Zijn bijnaam is daarom ook Snuffel want eigenlijk snuffelt hij buiten altijd wel op zoek naar eten, ook als we aan het wandelen zijn wil hij liever langs het fietspad waar de weggegooide klokkenhuizen liggen dan dwars door het bos. Alhoewel daar kan je altijd wel weer een karkas van een Ree of haas tegenkomen en die eet hij dan ook gerust op als hij de kans krijgt. En Moor laat altijd blijken hoe blij hij is met zijn eten en hoe lekker het gesmaakt heeft. Als zijn bak leeg is komt hij, met zijn bak in zijn bek, een ere rondje maken door het huis. Hij gaat dan bij iedereen langs en als we dan vragen of het lekker was gaat hij heel hard kreunen.